Vroege ochtend

Ik doe de deur open en snuif de ochtendgeuren naar binnen. Ik kijk naar boven, het is nog donker en zie ontelbaar veel sterren. Echt koud is het niet. In de verte kraait een haan. Onze haan wordt wakker en beantwoord zijn vraag. De ander roept iets terug, de onze ook. Ik loop naar achter en kijk uit over het zwarte veld. Het is nog te donker om de altijd voorbijtrekkende herten te zien. Over een uurtje misschien. Ik loop terug en bij de voordeur word ik begroet door onze twee nieuwe poesjes. Vorige poes Bibi is helaas deze zomer overleden. Franse vrienden uit het dorp hadden een nest jonge kittens. Deze twee jonkies komen samen uit hetzelfde nest, misschien wel tweeling, en zijn altijd bij elkaar. Er kan de komende zomer weer flink geknuffeld worden door alle kinderen die hier altijd rondlopen. Ze zijn nog klein maar worden steeds brutaler. En ze houden ervan om heerlijk in het warme zonnetje te liggen.